Onlangs belde me er iemand met de vraag of ik een ijzer kon komen opzetten, dat hun hoefsmid al 10 dagen had beloofd langs te komen maar niet niet was geweest en ze gingen op wedstrijd gaan. Gelukkig voor het paard was het niet zover van bij me thuis.

De voeten waren volledig met scheuren en barsten en het ijzer dat er nog opstond was maat 4 en de eigenaares gaf me het ander ijzer maat 2(zie foto3). Ik zei: " dat kan niet kloppen, denk dat je een verkeerd ijzer hebt meegebracht." Na het passen van het te kleine ijzer klopte het wel degelijk: dat stond op zijn voeten. Het eerste wat ik heb gedaan was al het zachte en beschadigde hoorn afgevijld. Maat 3 genomen met dubbele lip om het ijzer ver genoeg naar achteren te krijgen, ijzers warm aangepast, er was nauwelijks plaats om te nagelen door de slechte hoorn. Nu staat het paard op bijna gelijke voeten, nog 1x beslaan en dan zal het paard 2 gelijke voeten hebben en terug ten volle kunnen genieten van een degelijke voet. Foto 1 en 2 na mijn werk.

Denk dat de hoefsmid wel tijd had om te komen maar geen uitweg meer zag.

 

 

 

Voorbeeld 3   

 

Een vrouw belde me op dat haar paard mank was en bij het rijden veel struikelde.

Foto 1&2 was hoe hij beslagen was.

Foto 3&4 hoe ik hem beslagen heb.                                                                               

 

 

                                                                           

 

 

 

 

Hoefbevangenheid is een ontstekking van de hoeflederhuid in de voet. Door de ontsteking gaat de lederhuid zwellen,maar in de voet van een paard zit de lederhuid gevangen tussen de hoornwand en het hoefbeen. Voor deze zwelling is er geen ruimte,waardoor het tot een hevige pijn leidt. Je kunt dit zien als wij een bloedblein hebben en daar moeten op lopen. De acute hoefbevangenheid uit zich in plotselinge kreupelheid. Dit komt meestal voor in beide voorhoeven, achteraan komt het minder voor. Door de pijn zal het paard de beide achterbenen ver onder het lichaam zetten en beide voorbenen strekken om zodoende het toongedeelte te ontlasten.

 

 

-overmatig eten

-stress

-door verschillende jaren slecht of verkeerd beslag

-ziekte

-nageboorte

-verwaarlozing

-medicijnen

 

 

 

 

 

                                                      

 

 

 

                                                                                                                          

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit mijn ervaring weet ik dat de kliniek niet altijd de beste oplossing is. Men heeft er naar mijn inziens een te strakke (theoretische) kijk op de hoeven en begint vaak veel te vlug te snijden (vaak zonder resultaat). 

Ben al 15 jaar hoefsmid en in het verleden moet ik eerlijksheidshalve toegeven dat ik het ook niet altijd kon oplossen(vooal de ergere gevallen) en stuurde ik die ook  door naar de kliniek. Tot ik een goed  jaar geleden ik een hoefsmid tegenkwam die er gespeciaaliseerd in was. Na 10 jaar onderzoek en zelfkennis was hij tot de conclussie gekome: "alles wat ik geleerd heb gooi ik overboord en doe het tegenovergestelde". En na wat correcties en speciale pasta vanuit Duitsland had hij het gevonden. Alle paarden die hij deed gingen allemaal binnen het jaar de sport terug in of,  sommige gevallen die echt extreem waren, kreeg hij voor 70 procent terug goed (waren pijnvrij en konden nog dienen als gezelschapspaard of voor de fok).

Heb het geluk gehad dat ik een tijdje kon meelopen met hem en het zo aanleerde, wat zeker niet gemakkelijk was want er waren al verschillende in de leer geweest zonder succes. (Ben er best wel fier op) Ondertussen heb ik ook al een 25-tal erge gevallen gehad die ik er allemaal heb doorgeholpen en met succes doen wat hun baasje verwachten van hen.

Het is niet goedkoop (85 euro,juist vooraan) In vergelijking met de kliniek is het spotgoedkoop want daar betaal je rap 600euro (prijs die ik hoor van verschillende klanten die wel eerst via de kliniek geprobeerd hebben) zonder resultaat. Bij mij gaat het erom het paard te helpen , niet het geld.